Uit de schaduw

De zon stond laag, kinderen vermaakten zich met hun lange schaduw.

Ik kwam bij de Naald, die ook een schaduw als een pad voor zich uit deed strekken.


Op het schaduwpad lagen een meisje en een hondje letterlijk face-to-face en eye-to-eye.

Plotseling stond het meisje op en begon, over het pad, te rennen naar de rand van het grasveld.
Daar hield de schaduw van de Naald op, maar verscheen haar eigen schaduw.

Ik stond 10 meter verderop, verbaasd keek ze me aan. Ik zei “ja dat ben jij”.

Nog wat verbaasd lachend kwam zij, en het hondje naar me toe rennen. Ze brabbelde, het hondje kwispelde.

De ouders stonden even verderop verbaasd toe te kijken.

Goedemorgen zei ik, “leuke dochter en leuke hond”, en liep verder.

Zij bleven achter, in de zon, uit de schaduw.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: